Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec” - strona 12
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”

Zośka porozumiał się z Naczelnikiem Szarych Szeregów, oraz ze swymi dowódcami z Kedywu. Czekał cierpliwie, aż zapadnie decyzja, czy mogą natychmiast wykonać akcję odbicia Rudego. Dowództwo wahało się nad wydaniem zgody - dotychczas nikogo nie odbijano, nawet Delegata Rządu czy największych polskich polityków, wojskowych itd. poza tym nie chodziło o odbicie więźnia z prowincjonalnego aresztu, tylko o mury warszawskiego więzienia Pawiak i Szucha, które pochłonęły tysiące ofiar. Mimo to Zośka nalegał, powtarzał, że muszą odbić Rudego.

Gdy decyzja w dalszym ciągu nie zapadała, Zośka wrócił do swoich chłopców z batalionu. Dyskretnie obstawili ulicę, byli gotowi do akcji. Wesoły telefonicznie przekazał, kiedy i gdzie będą przewozić Rudego, a gdy do przejazdu samochodu została godzina, wtedy przyszedł rozkaz z dowództwa o odwołaniu akcji. Zośka bardzo to przeżył, ale wykonał rozkaz i odwołał ludzi ze stanowisk. Chłopcy w milczeniu patrzyli, jak auto z ich kolegą przejechało ulicą.

Minęły dwa dni. W czwartek wieczorem bohaterowie otrzymali wiadomość od Wesołego, że jutro gestapowcy chyba będą znowu przewozić Rudego. Informacja nie była jednak pewna. W piątek chłopcy znowu zbierali się kilka razy na ulicznych stanowiskach i rozchodzili, aż w końcu Naczelnik Szarych Szeregów harcmistrz Florian Marciniak przyniósł im wiadomość, że na „górze” zapadła decyzja - mają zgodę na akcję. Wówczas Wesoły potwierdził, że karetka więzienna z Rudym będzie jechała ulicą Bielańską około godziny siedemnastej.

Przed tą godziną Oddziały Polskich Sił Zbrojnych rozstawiły się na swoich stanowiskach, zamaskowując się wśród przechodniów przy skrzyżowaniu ulicy Bielańskiej i Długiej. Samo odbicie przeprowadzał oddział Zośki, ale dowodził nim z rozkazu Komendanta Warszawskiej Chorągwi Szarych Szeregów Stefan Orsza (pierwszy raz w takiej roli). „Góra” uznała, że tak będzie lepiej i bezpieczniej, gdyż Zośka był za bardzo emocjonalnie zaangażowany w akcję.

Na ulicy ustawiły się trzy sekcje – dwa oddziały z pistoletami i granatami, jeden oddział z butelkami z benzyną, w ruinach ukryli się ludzie z pistoletami maszynowymi. W pewnym momencie łącznik wyznaczony do sygnalizacji zdjął kapelusz z głowy - był to znak, że nadjeżdża karetka. Wtedy Orsza dał sygnał przez gwizdek dla reszty rozstawionego oddziału. Wszyscy byli gotowi i czekali.
Zobacz również:
Streszczenie na klp.pl



Nagle niespodziewanie z pobliskiej bramy wyszedł policjant. Gdy Zośka kazał mu się cofnąć z powrotem, ten nie posłuchał i wyjął pistolet… Zośka zdążył pierwszy strzelić, policjant padł na ulicę. Gdy nadjechała więźniarka, niemiecki szofer zauważył leżącego policjanta, dodał gazu i zamiast skręcić na ulicę Nalewki - skręcił w Długą. Plan akcji się skomplikował.

Przed karetkę wybiegli ludzie z oddziału i obrzucili ją butelkami z benzyną. Ogień wdarł się do szoferki, kierowca zaczął hamować, auto zatrzymało się koło arkad Arsenału Warszawskiego. Z płonącej kabiny wypadło dwóch gestapowców, po chwili nadbiegł przypadkowy oficer SS. Wybuchła strzelanina. Z ruin wyszła seria z karabinów maszynowych. Mimo iż jeden gestapowiec padł martwy, Alek zastrzelił oficera SS, szofer zajął się ogniem, lecz drugi hitlerowiec strzelał do nich z ukrycia i nie mogli go namierzyć. Mijały bezcenne sekundy, a oni musieli działać. Zośka pierwszy wybiegł zza filaru Arsenału, rzucił hasło do oddziału „Naprzód!” i wszyscy ruszyli biegiem w kierunku gestapowca, który widząc nacierający atak wybiegł ze swego ukrycia i ukrył się za więźniarką. Po chwili dosięgła go jakaś kula.

Gdy chłopcy dobiegli do wozu, Słoń (Jerzy Gawin) sprawdził, czy w płonącej szoferce nikt się już nie ukrywa. Alek otworzył tył karetki, wystraszeni więźniowie zaczęli z niej uciekać. Nie zwracali uwagi na leżącego na noszach między ławkami pół przytomnego człowieka, Dwudziestu pięciu więźniów rozbiegło się w różne strony. Na koniec z więźniarki na czworakach wygramolił się Rudy - to on leżał na noszach, a koledzy go nie poznali. Miał zielonożółtą twarz, zapadnięte policzki, sine uszy, nieruchomy wzrok. Zebrani chwycili go za ramiona, wsadzili do czekającego auta i natychmiast odjechali z miejsca akcji.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Narzeczona Alka miała na imię:
a) Marysia
b) Basia
c) Kasia
d) Czesia
Rozwiązanie

Grupa "Buki" związała się z akcją małego sabotażu:
a) w lutym 1942 roku
b) w listopadzie 1943 roku
c) w marcu 1941 roku
d) w grudniu 1940 roku
Rozwiązanie

Kto dowodził akcją pod Arsenałem?
a) Florian Marciniak
b) Zośka
c) Stefan Orsza
d) Alek
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi: