Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec” - strona 2
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”

Udział w wyprawie wzięła także 23. drużyna, czyli zespół „Buków”. Wszyscy byli młodzi, wysportowani, wędrówka nie sprawiała im trudności. Zeus kierował się mapą, by omijać zatłoczone szosy, którymi uciekali uchodźcy. Po przekroczeniu Wisły zaczęli iść bocznymi polnymi lub leśnymi drogami, aby uchronić się przed nalotami niemieckich samolotów. To wszystko wprawiło chłopców w konsternację, nie rozumieli, co się dzieje i dlaczego w takiej sytuacji nie otrzymali żadnych zadań do wykonania. Szli w ciszy, nie śpiewali.

Pod Wielkim Dębem byli świadkami zbombardowania przez Niemców pociągu z uchodźcami - wtedy po raz pierwszy zobaczyli grozę wojny. Setki martwych ludzi leżących we krwi, wśród nich dużo rannych wzywających pomocy, brak reakcji ze strony gapiów – ten widok na zawsze pozostał w ich pamięci. Alek, blady z przerażenia, pierwszy rzucił hasło o wspólnej pomocy. Chłopcy zaczęli opatrywać rannych, lecz mimo to nadal potrzebna była fachowa pomoc lekarska. Wówczas Alek stanął z kolegami na drodze murem, zagradzając w ten sposób drogę przejeżdżającym ciężarówkom i zmuszając auta do postoju. Chłopiec poprosił kierowców, aby przetransportowali rannych do pobliskiego miasteczka i już po chwili wszyscy wspólnie poprzenosili ludzi do ciężarówek, które po chwili odjechały. To była pierwsza akcja pomocy ludziom w czasie wojny, udzielona przez drużynę „Buków”.

Harcerze pod wodzą Zeusa wyruszyli w dalszą wędrówkę. We Włodawie dowiedzieli się od ludzi, że Niemcy są już niedaleko, a Sowieci idą na zachód. Ta wiadomość spowodowała, że Domański zadecydował o powrocie do Warszawy.

Gdy wrócili do miasta, zastali je w gruzach: zbombardowane, z palącymi się domami, z mieszkaniami pozbawionymi światła, wody i gazu. Stolica była cała w zgliszczach. Na ulicach stały barykady, na chodnikach handlarze sprzedawali wszystko, co się dało. Wszędzie było pełno Niemców i ich aut. To był początek działalności gestapo. Wprowadzono godzinę policyjną, rozpoczęły się rewizje w domach, aresztowania. Chłopcy bardzo cierpieli z powodu kapitulacji Warszawy.
Zobacz również:
Streszczenie na klp.pl



Po dwóch tygodniach od powrotu Alka z harcerskiej wędrówki, do mieszkania jego rodziców po godzinie policyjnej przyszło pięciu gestapowców. Po dokonaniu rewizji aresztowali ojca Alka (pojmany jako jeden z pierwszych) – znanego działacza, kierownika dużej fabryki przemysłowej. Gdy go zabrali Alek przyrzekł sobie, że dopóki go nie wypuszczą, on nie będzie jadł słodyczy. Wytrwał w tym postanowieniu do czerwca 1940 roku, gdy ojca wraz z innymi dwustoma więźniami rozstrzelano w lesie w Palmirach za to, że przed wojną byli działaczami społecznymi, gospodarczymi lub politycznymi. Śmierć rodzica miała ogromny wpływ na Alka. Wówczas postanowił, że musi walczyć z okupantem w myśl hasła, które przed wojną widniało we wszystkich szkołach „Być zwyciężonym i nie ulec – to zwycięstwo”.

Od czasu powrotu z wędrówki zespół „Buków” z Zeusem prowadził zażarte dyskusje. Wszyscy szukali sposobu walki z okupantem. To Zośka 15 października 1939 roku po raz pierwszy przyniósł na zebranie parę arkuszy tajnego pisemka odbitego na powielaczu. Pierwszy numer „Polski Ludowej” - „pisma demokratycznej grupy młodzieży Plan” (Plan - Polska Ludowa Akcja Niepodległościowa) zainspirował ich do dalszej działalności. Czytali je z zapartym tchem, a słowa wzywające do walki z okupantem traktowali jak impuls do przeciwstawienia się wrogowi.

Jako że Zośka znał jednego z założycieli „Planu” – instruktora harcerskiego Juliusza Dąbrowskiego, nawiązał łączność między „Planem” a „Bukami”. Wraz z Zośką, Rudym, Zeusem i innymi harcerzami dołączyli do „Planu” mającego siedzibę w pokoikach przy ulicy Złotej. Pracowali z zapałem w pełnej konspiracji, dwa razy w tygodniu powielając pisemko „Polski Ludowej”, przyjmując nowych ochotników. Po jakimś czasie złożyli przysięgę napisaną przez zarząd „Planu”, w której była mowa o walce na śmierć i życie z okupantem, o zdradzie grożącej wyrokiem śmierci itd.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Alek zerwał pierwszą flagę niemiecką z:
a) niebieskiej policji
b) gmachu PKO
c) siedziby Gestapo
d) Zachęty
Rozwiązanie

Zeus był nauczycielem:
a) języka polskiego
b) geografii
c) kultury fizycznej
d) historii
Rozwiązanie

Jako akwizytor u „Wedla” pracował:
a) Kamień
b) Mały
c) Gruby
d) Wesoły
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi: