Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec” - strona 4
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”

Jako szklarz pracował także Zośka. Gdy skończył się sezon, w swoim mieszkaniu założył „fabrykę marmolady”. Wraz z kolegami, między innymi Jackiem Tabęckim robili ją z jabłek, rabarbaru, marchwi, przy obieraniu pomagała mu matka i siostra.

Po kilku miesiącach chłopcy zaczęli pracować w komórce więziennej, to zajęcie było „pierwszą służbą Buków na rzecz podziemnych sił zbrojnych, których ramieniem w więziennictwie warszawskim była Komórka Andrzeja”. Zastęp podzielono na zespoły, z których każdy miał przydzieloną swoją dzielnicę. Dowódcą całości był Zośka. Na każdej dzielnicy był wyznaczony lokal, do którego codziennie przynoszono kilkadziesiąt grypsów więziennych, które chłopcy - jako kurierzy - doręczali je natychmiast adresatom. W komórce więziennej pracowali od marca 1940 roku do czerwca 1940. Choć bardzo ich to nudziło, to jednak dawało poczucie odpowiedzialności. Współpraca zakończyła się wraz z zaniechaniem przesyłania grypsów.

Pod koniec 1940 i na początku 1941 roku zespół „Buków” zajął się samokształceniem. Chłopców ogarnęła chęć nauki na przekór ponurej rzeczywistości, łapanek, wojny. Zbierali się na tajnych kompletach, z uporem odrabiali lekcję, przerabiali tematy książkowe, które sami sobie zadawali. Mieli w sobie wiarę w naród, w zwycięstwo i sprawiedliwość. Po jakimś czasie zaczęli naukę w Szkole Budowy Maszyn im. Wawelberga, w międzyczasie pracując zarobkowo, zajmując się kolportażem i wypełniając zadania polecone przez różne komórki podziemne. Mieli wypełnione całe dnie.

Swoje miejsce w Polsce Podziemnej chłopcy znaleźli w końcu w marcu 1941 roku: „Związali się z akcją małego sabotażu, prowadzoną przez organizację podziemną Wawer, która stanowiła wówczas czoło otwartej walki z okupantem w kraju na odcinku szczególnie istotnym – odcinku oddziaływania niezależnej polskiej myśli na najszersze rzesze narodu”. W końcu rozpoczęli czynną służbę „w pracy niepodległościowej”.

Do organizacji podziemnej Wawer nie dołączył Zeus. Kilka miesięcy wcześniej, z rozkazu Głównej Kwatery Szarych Szeregów, wyruszył do Wilna nawiązać kontakt z harcerstwem wileńskim i tam zaginął. Chłopcy przez lata odwiedzali jego mieszkanie, w którym spędzili z Zeusem tyle niezapomnianych chwili przed wojną. Często rozmawiali z jego matką, która wciąż czekała na powrót syna.
Zobacz również:
Streszczenie na klp.pl



Rozdział III
W SŁUŻBIE MAŁEGO SABOTAŻU


Po przystąpieniu do Małego Sabotażu „Wawer” chłopcy przeprowadzili samodzielnie szereg akcji, m.in. akcję fotograficzną, akcję kinową, akcję o kryptonimie „Paprocki”, akcję „sklepy mięsne”, akcję flagi, akcję 3 maja, akcję 11 listopada, akcję „zamanifestowania łączności kraju z jego emigracyjnym rządem” czy najgłośniejszą - tzw. tablicy na pomniku Mikołaja Kopernika. W międzyczasie bardzo zmężnieli, dojrzali, ukończyli szkoły i zaczęli patrzeć na życie w całkiem inny sposób.

„Mały Sabotaż Wawra był pierwszą linią Polski walczącej” w latach 1941 – 1942, gdy nie było jeszcze oddziałów partyzanckich.

Po przyjściu na miejsce umówionego spotkania komendant „Wawra” pouczył chłopców, że najważniejsze to odwaga, staranne przygotowanie i ostrożność w wykonaniu akcji, powtarzał, że nie wolno się im zatracić w „tej robocie”. Po otrzymaniu rozkazu zespół „Buków” musiał samodzielnie zorganizować plan oraz wybrać skuteczną metodę przeprowadzenia zleconej akcji. W tej kwestii mieli wolną rękę.

Pewnego dnia chłopcy otrzymali pierwsze zadanie, była to akcja fotograficzna.
Właściciele zakładów fotograficznych wystawiali na wystawie portret niemieckich żołnierzy w mundurach. Choć „Wawer” kilkakrotnie wysyłał do nich listy ostrzegające, to nie skutkowało. Wówczas chłopcy obmyślili plan - postanowili wybić szyby tego zakładu. Na ich drodze stanął jednak spory problem - większość tego typu zakładów znajdowała się przy głównych ulicach, gdzie panował duży ruch, gdzie ciągle chodzili Niemcy. Wszystko komplikował jeszcze fakt, iż na wiosnę 1941 roku ludzie w Warszawie nie znali jeszcze żadnych „akcji” ulicznych, więc obawiano się ich reakcji.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  


Szybki test:

W „fabryce marmolady” robiono przetwory z:
a) wszystkie odpowiedzi są poprawne
b) rabarbaru
c) marchwi
d) jabłek
Rozwiązanie

Akcję „zagazowania” po raz pierwszy odbyła się w restauracji:
a) Ninette
b) Estefania
c) Adria
d) Gloria
Rozwiązanie

Grupa "Buki" związała się z akcją małego sabotażu:
a) w listopadzie 1943 roku
b) w grudniu 1940 roku
c) w marcu 1941 roku
d) w lutym 1942 roku
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”





Tagi:
Partner serwisu: