Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec” - strona 8
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”

Swój kolejny wynalazek Rudy nazwał „wiecznym piórem”. Było nieduże, łatwe do schowania i bardzo ekonomiczne – wystarczyło jedno zanurzenie w farcie, by za jednym zamachem napisać się wielkimi, grubymi literami na wysokość czterech metrów jakieś słowo.
To tym piórem tuż przed godziną policyjną Rudy namalował kotwicę na pomniku lotnika w centrum Placu Unii Lubelskiej. Wykazał tym niezwykłą odwagę, ponieważ okolica zamieszkana była tylko przez Niemców, policjantów, gestapowców, a nieopodal była Aleja Szucha.

Czas biegł dalej. Chłopcy z „Buków” dobrze się czuli w służbie Małego Sabotażu. Dochodziły do nich słuchy, że ludzie chwalą ich wyczyny nękania i dręczenia Niemców. Rudy skończył 21 lat i odebrał dyplom szkoły im. Wawelberga. Był intelektualistą, czytał literaturę naukową, brał udział w odczytach, słuchając w międzyczasie konspiracyjnych wykładów prof. Hessena”. Jego umysł chłonął wiedzę, przyjaźń między nim a Zośką zacieśniła się.
Inni chłopcy także kończyli szkoły z dobrymi wynikami, dyskutowali na zebraniach, organizowali ćwiczenia dla sprawności fizycznej.

Pewnego dnia Zośka - jako komendant - zorganizował przeszkolenie żołnierskie dla całego hufca Szarych Szeregów. Po przybyciu na miejsce w czasie zbiórki około stu ludzi zostało podzielonych na pięcioosobowe zespoły, z których każdy musiał w ciągu określonego czasu przeprawić się przez rzekę, spuszczać po linie z wysokości, budować rowy strzeleckie itd.

Po pokonaniu trasy przeszkód, o zmroku wszystkie piątki spotkały się w umówionym miejscu. Po raz pierwszy byli w tak ogromnej grupie, razem, poczuli ogromną moc, śpiewali przy ognisku. Potem Rudy odczytał specjalny komunikat, który na tę okazję napisali Zośka z Radlewiczem. Była w nim mowa o ich duchu żołnierskim, o przygotowaniach do walki zbrojnej, o tym, żeby nie zapomnieli o obowiązkach czekających na nich w Polsce Niepodległej nie tylko jako żołnierze, ale i obywatele cywilni. Nad ranem grupkami rozeszli się różnymi drogami do Warszawy. Zośka z Rudym i Alkiem dopiero w południe dotarli do domów. Byli niesłychanie zmęczeni.
Zobacz również:
Streszczenie na klp.pl



Rozdział IV
DYWERSJA


Od listopada 1942 roku, czyli powołania „Kedywu”, akcje dywersyjne w stolicy zostały wzmożone. Chłopcy z „Buków” zostali przeniesieni do tworzonych przez kierownictwo Szarych Szeregów Grup Szturmowych (GS), które włączono do nielicznych krajowych oddziałów Sił Zbrojnych prowadzących czynną akcję bojową. Przełożonymi dywersantów byli kapitan Pług – wychowanek Szkoły Wojskowej w Kanadzie oraz Oliwa i Jerzy. Po teoretycznym i praktycznym szkoleniu zaczęli wykonywać akcje o wyższym stopniu ryzyka, niż do tej pory. Były to m.in.: wysadzenie pociągu towarowego z niemieckim sprzętem wojskowym, rozbrajanie Niemców (wówczas Rudy zastrzelił gestapowca), ewakuacja konspiracyjnych rzeczy i materiałów (Rudy poważnie ranny w udo).

W listopadzie 1942 roku powołano Kierownictwo Dywersji, później znane pod nazwą „Kedyw”. Akcje dywersyjne w stolicy zostały wzmożone. Minęło już półtora roku, odkąd chłopcy z „Buków” zaczęli pracować w Małym Sabotażu. Teraz zostali przeniesieni do tworzonych przez kierownictwo Szarych Szeregów Grup Szturmowych (GS), które włączono do nielicznych krajowych oddziałów Sił Zbrojnych mających szczęście prowadzić czynną akcję bojową. Przełożonymi dywersantów byli kapitan Pług – wychowanek Szkoły Wojskowej w Kanadzie oraz Oliwa i Jerzy. Rozpoczęło się szkolenie obejmujące wykłady teoretyczne, praktyczne, ćwiczenia planowania i rozpoznania akcji, oswajanie z bronią. Była to nauka poczucia odpowiedzialności, dokładności, poszukiwania w sobie wystarczającej odwagi i rozsądku. Okazało się, że mimo iż sam akt dywersji trwa chwilę, to przygotowania do niego zajmują tygodnie, a nawet miesiące.

Zośka, Rudy i paru innych chłopców zostało wyznaczonych do pierwszej akcji. Byli bardzo podekscytowani. Okazało się, że chodzi o wysadzenie pociągu towarowego z niemieckim sprzętem wojskowym. W mieszkaniu Rudego odbyło się planowanie i przygotowanie zapalników elektrycznych, min itd.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Pierwsza akcją w ramach „Małego Sabotażu” była akcja:
a) Paprocki
b) kinowa
c) „sklepy mięsne”
d) fotograficzna
Rozwiązanie

Kto dowodził akcją pod Arsenałem?
a) Alek
b) Zośka
c) Florian Marciniak
d) Stefan Orsza
Rozwiązanie

Zeus był nauczycielem:
a) języka polskiego
b) historii
c) geografii
d) kultury fizycznej
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi: