Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec” - strona 9
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”

Wieczorem w noc sylwestrową 1942/43 roku pod dom Rudego podjechał samochód, chłopcy zapakowali sprzęt i wyruszyli w okolicę Kraśnika. Na miejsce dojechali przed północą. Wybuch miał nastąpić na łuku zakrętu toru, który trafiał wprost do lasu. Chłopcy ukryli auto i zaczęli zakładać miny. Ziemia była zmarznięta, nie wzięli ze sobą kilofów, więc podkopywali tory pilnikiem, nożykami kieszonkowymi, czymkolwiek. Kopali energicznie, nie czuli mrozu. Po skończeniu włączyli zapalniki. Zośka pierwszy raz pełnił funkcję obserwatora, był bardzo przejęty. Gdy pociąg nadjeżdżał, dziesięć metrów przed wyznaczonym punktem Zośka dał sygnał „ognia”. Miner natychmiast włączył zapalniki i już po chwili po okolicy rozniósł się huk wybuchów. Chłopcy rzucali zapalone butelki z benzyną i patrzyli, jak wagony towarowe płonęły. W tą pamiętną noc w całej okupowanej Polsce równocześnie kilkanaście zespołów wykonało taką samą akcję.

Kilkanaście dni później, w niedzielę 17 stycznia 1943 roku w Warszawie odbyła się słynna łapanka. Hitlerowcy zabrali z domów i ulic około pięciu tysięcy kobiet i mężczyzn i wywieźli ich do obozu koncentracyjnego w Majdanku.

Tego dnia Alek wyszedł z domu, nie przeczuwając, co się stanie. Szedł na wykłady zespołu dywersyjnego, w kieszeni miał plik konspiracyjnych instrukcji. Nagle policja niemiecka zajechała ulicę i gestapowcy zaczęli wyłapywać przypadkowych przechodniów. Wśród nieszczęśników znalazł się także Alek. Został ustawiony z innymi pod ścianą, a jakiś cywil zaczął ich legitymować. Zabrał mu dokumenty mówiąc, że są fałszywe.

Na szczęście nie zrobił mu rewizji osobistej. Gestapowcy załadowali ludzi do „bud”, Alek usiadł najgłębiej specjalnie, aby móc po ruszeniu samochodu wpychać bibułę w szczelinę między deskami a plandeką. Dopiero, gdy instrukcje wyleciały na jezdnię, uspokoił się. Grupę zawieziono na Pawiak.

Przez cały czas Alek szukał okazji do ucieczki. Na dziedzińcu wmieszał się w grupę ludzi przygotowaną już „na wywóz”. Załadowano ich do odkrytego wozu ciężarowego, Alek zajął miejsce w tylnym rogu, wśród trzydziestu przewożonych mężczyzn. W szoferce usiadło tylko dwóch Niemców i po chwili ruszyli. Gdy byli już poza bramą więzienia, Alek wyskoczył z jadącego samochodu wprost na jezdnię – udało mu się - był wolny. Nie mając żadnych dokumentów ze strachem wsiadł do tramwaju i pojechał do Zośki.
Zobacz również:
Streszczenie na klp.pl



Gdy opowiadał przyjacielowi swoją przygodę, do mieszkania przyszedł Rudy, który też tego dnia uciekł Niemcom. Okazało się, że jego dom został obstawiony od frontu kordonem policji, Niemcy chodzili od mieszkania do mieszkania, legitymowali ludzi i zabierali do „bud”. Chłopiec przywiązał gruby sznur do nogi od stołu i spuścił się po nim z drugiego piętra na dół. Będąc już na podwórzu, uciekał ile sił w nogach.

Kolejną akcją „Buków” było rozbrajanie Niemców.
Była akurat zima, wybiła godzina dziewiętnasta. Na jednym chodniku ruchliwej warszawskiej ulicy stał Rudy, na drugim ubezpieczali go chłopcy z jego oddziału. Po jakimś czasie ujrzeli z naprzeciwka niemieckiego oficera. Wówczas Rudy zaczął iść w jego kierunku, wyjął pistolet, zatrzymał go i oświadczył, że za bycie SS – manem, za mordy na Polakach w obozach koncentracyjnych i ogólnie za odpowiedzialność zbiorową musi zginąć. Po tych słowach chłopiec…zastrzelił go. Nikt z przechodniów nie reagował, jak schował pistolet i oddalił się z miejsca zbrodni.

Następną inicjatywą chłopców była ewakuacja rzeczy i materiałów z mieszkania w czynszowej kamienicy na ulicy Brackiej w śródmieściu, w lutym 1943 roku.

Wieczorem pod dom podeszło kilku młodych ludzi i podjechało kilka aut. Jedni wynosili rzeczy, drudzy ich ubezpieczali. Dowódcą ubezpieczenia od strony podwórza był Rudy, a od strony ulicy Alek. Zośka kierował wynoszeniem rzeczy.

Nie mogli dopuścić, aby jakiś lokator wyszedł z kamienicy na ulicę, więc zatrzymywali każdego, kto pojawił się w tym czasie na klatce schodowej. Całą akcję przeprowadzono w kompletnej ciszy tak, by pozostając w swoich mieszkaniach lokatorzy nie powiadomili przez telefon policji. Ewakuacja trwała od godziny siedemnastej do dziewiętnastej. Na klatce zatrzymano około dwustu osób, stały one spokojnie od schodów pierwszego piętra, z którego wynosili rzeczy, aż do trzeciego. Auta kursowały w tą i z powrotem.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Pierwsza akcją w ramach „Małego Sabotażu” była akcja:
a) fotograficzna
b) Paprocki
c) „sklepy mięsne”
d) kinowa
Rozwiązanie

W listopadzie 1942 roku powołano znane pod nazwą „Kedyw”:
a) Konspiracyjne Dywizjony
b) Kierownicze Dywizje
c) Komendantury Wywiadu
d) Kierownictwo Dywersji
Rozwiązanie

Jako akwizytor u „Wedla” pracował:
a) Wesoły
b) Mały
c) Kamień
d) Gruby
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi: