Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Karolina Marlęga

Rozdział I
SŁONECZNE DNI


W Warszawie, pod nazwą „Buki” zawiązało się harcerskie środowisko młodzieży. Należała do niego trójka serdecznych przyjaciół Alek, Rudy i Zośka. Razem wyruszali na zimowe wyprawy w góry na narty czy letnie na biwaki do lasu lub nad jeziora na spływy kajakowe. Ich wodzem był harcmistrz Leszek Domański, nazwany przez chłopców Zeusem.
Przed wybuchem wojny, na początku czerwca 1939 roku niczego nieświadomi, wyruszyli ostatni raz na beztroską dziesięciodniową wycieczkę w Beskidy Śląskie.


„Posłuchajcie opowiadania o Alku, Rudym, Zośce i kilku innych cudownych ludziach. o niezapomnianych czasach 1939-1943 roku, o czasach bohaterstwa i grozy.
Posłuchajcie opowiadania o ludziach, którzy w tych niesamowitych latach potrafili żyć pełnią życia, których czyny i rozmach wycisnęły piętno na stolicy oraz rozeszły się echem po kraju, którzy w życie wcielić potrafili dwa wspaniałe ideały: BRATERSTWO i SŁUŻBĘ”.


W Warszawie zawiązało się harcerskie środowisko młodzieży. Chłopcy często wyruszali na wyprawy: w czasie ferii zimowych w góry na narty, latem na biwaki do lasu, nad jeziora na spływy kajakowe. Do „Buków” należeli między innymi Alek, Rudy i Zośka.

Wodzem grupy był harcmistrz Leszek Domański, nazwany przez chłopców Zeusem. Starszy o osiem lat od swoich podopiecznych był także ich nauczycielem geografii i wychowawcą klasy. Nauczał w szanowanym Gimnazjum i Liceum im. Króla Stefana Batorego od dwóch lat, ciesząc się sympatią. Często chodził z Alkiem do kina, które stanowiło obiekt ich wspólnego zainteresowania. Czasami zapraszał chłopców do swojego domu, gdzie dyskutowali na wiele tematów.

1939 rok był dla chłopców przełomowy. To wtedy pomyślnie zdali maturę i na początku czerwca, pod wodzą Zeusa, wyruszyli na dziesięciodniową wycieczkę w Beskidy Śląskie. W ciągu dnia wędrowali by zwiedzić jak najwięcej miejsc, na noce schodzili do Ośrodka Harcerskiego lub biwakowali w lesie. Wieczory spędzali najczęściej przy ognisku, śpiewali, dyskutowali na różne tematy. To była cudowna, beztroska wyprawa.


Rozdział II
W BURZY I WE MGLE


Po wybuchu wojny chłopcy postanowili walczyć z okupantem w myśl hasła, które przed wojną widniało we wszystkich szkołach „Być zwyciężonym i nie ulec – to zwycięstwo”.
Pierwszą inspiracją była dla nich lektura paru arkuszy tajnego pisemka odbitego na powielaczu, którym był pierwszy numer „Polski Ludowej” – pismo „Planu” (Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej). „Buki” na kilka tygodni dołączyli do „Planu” i zajęli się uliczną propagandą, lecz potem - za namowami Zeusa - zaczęli poszukiwać własnego miejsca w Polsce Podziemnej. Kolportowali podziemną prasę, w międzyczasie pracując jako szklarze, jako drwale, udzielając korepetycji, zakładając „fabrykę marmolady”.
Po kilku miesiącach udało im się dostać do podziemia. W marcu 1940 roku zaczęli pracować w komórce więziennej, tzn. przenosili grypsy. Współpraca zakończyła się w czerwcu tego samego roku.
Swoje miejsce w Polsce Podziemnej chłopcy znaleźli w końcu w marcu 1941 roku: „Związali się z akcją małego sabotażu, prowadzoną przez organizację podziemną „Wawer”, która stanowiła wówczas czoło otwartej walki z okupantem w kraju na odcinku szczególnie istotnym – odcinku oddziaływania niezależnej polskiej myśli na najszersze rzesze narodu”. W końcu rozpoczęli czynną służbę „w pracy niepodległościowej”.


We wrześniu 1939 roku wybuchła wojna. Niemcy napadli na Polskę, dla Polaków był to cios w samo serce.

Po apelu radiowym 6 września Zeus – jako pełniący obowiązki zastępcy naczelnika harcerstwa warszawskiego - zebrał chłopców i wyruszył z nimi na wędrówkę na wschód. Chciał ich zabrać choć na trochę z terenów, na które mógł wtargnąć wróg.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  




Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Szybki test:

Członkowie "Buków" na początku czerwca 1939 roku wyruszyli ostatni raz na beztroską wycieczkę...
a) w Góry Sowie
b) w Beskid Sądecki
c) w Beskidy Śląskie
d) w Bieszczady
Rozwiązanie

W „fabryce marmolady” robiono przetwory z:
a) jabłek
b) rabarbaru
c) marchwi
d) wszystkie odpowiedzi są poprawne
Rozwiązanie

Narzeczona Alka miała na imię:
a) Kasia
b) Basia
c) Marysia
d) Czesia
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Rudego
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Charakterystyka Zośki
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Bibliografia





Tagi: