Biografia Aleksandra Kamińskiego - strona 4
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Biografia Aleksandra Kamińskiego

Lata powojenne

Powojenne losy Kamińskiego są tak samo pełne przykładów oddania harcerskiej braci, jak i te sprzed 1945 roku. Najpierw był starszym asystentem w Zakładzie Pedagogiki Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie w 1948 roku obronił rozprawę doktorską z filozofii: „Nauczanie i wychowanie metodą harcerską”, potem otrzymał stanowisko członka Tymczasowej Naczelnej Rady Harcerskiej. Pracował w katedrach pedagogiki społecznej i pedagogiki ogólnej, cały czas udzielając się w Komisji Ideologicznej i Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego .

Niestety działania Urzędu Bezpieczeństwa, ciągłe ataki na ZHP, inwigilacja i przesłuchania sprawiły, że pisarz podjął bolesną decyzję o wycofaniu się z aktywnej działalności we władzach harcerskich i oddaniu pracy naukowej. Ten krok może być dowodem na przeczucie, jakie nawiedzało Kamińskiego. Czy spodziewał się tego, co przyniosą kolejne lata? Czy domyślał się, że w 1949 roku zostanie publicznie zaatakowany i odwołany z członkostwa w Tymczasowej Naczelnej Radzie Harcerskiej, usunięty z szeregów organizacji harcerskiej, a w końcu zwolniony z katedry pedagogiki społecznej na Uniwersytecie Łódzkim? Te pytania pozostaną już chyba bez odpowiedzi.

Straciwszy pracę, Kamiński skierował swoją działalność z pedagogiki w inną dyscyplinę naukową. Przy pomocy Łódzkiego Towarzystwa Naukowego i Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie opublikował kilka książek i artykułów o Jaćwingach, oddając się swojej historycznej pasji.

Lata spędzone z dala od spraw harcerstwa skończyły się w 1956 roku. W czasie odwilży październikowej Kamiński uczestniczył w rozmowach na temat sytuacji w organizacji i możliwości reaktywowania ZHP, co też się stało. Związek Harcerstwa Polskiego został wskrzeszony, a Aleksander Kamiński otrzymał stanowisko przewodniczącego NRH. Pełnienie tej funkcji zakończyło się jego rezygnacją po dwóch latach, gdy nie zgodził się na uzależnienie harcerzy od komórek partyjnych i na podporządkowanie ideologiczne ZHP Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.


Kolejne lata Kamiński spędził na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie pracował najpierw jako adiunkt w Zakładzie Socjologii, potem docent, a w końcu – od 1962 roku - kierownik Katedry Pedagogiki Społecznej, gdzie wydał podręcznik akademicki: „Funkcje Pedagogiki Społecznej” i napisał rozprawę habilitacyjną zatytułowaną „Prehistoria polskich związków młodzieży”. Czynnie działał także w Związku Nauczycielstwa Polskiego, w Polskim Związku Higieny Psychicznej oraz Komitecie Nauk Pedagogicznych i Psychologicznych PAN.

Po odejściu na emeryturę ten niezwykle twórczy i ceniony profesor (tytuł otrzymał w 1969 roku) został uznany za jednego z najbardziej zasłużonych nauczycieli akademickich i uhonorowany między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem "Za Zasługi dla ZHP", Medalem "Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata" oraz Krzyżem Walecznych. Warto wspomnieć także, że uchwałą Sejmu RP rok 2003 ogłoszono rokiem Aleksandra Kamińskiego.

Aleksander Kamiński - twórca ruchu zuchowego w Polsce, wybitny działacz harcerski, naukowiec oraz pisarz zmarł 15 marca 1978 roku w stolicy. Został pochowany w kwaterze Szarych Szeregów na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, spoczywając tym samym obok „Rudego”, „Alka” i „Zośki” - bohaterów „Kamieni na szaniec”. Badaczka jego twórczości - Krystyna Heska-Kwaśniewicz – przytoczyła we Wstępie do jego najbardziej znanego dzieła bardzo ciekawą opinię o tym niezwykłym człowieku. Będzie ona doskonałym zakończeniem artykułu przybliżającego jego biografię:

„Był w nim i bojowiec, i artysta, i skaut, i wychowawca, a przede wszystkim - Polak, Polak gorący, który - wydawało się - zrósł się z polską ziemią, który chodził jakby w gorączce, cały zasłuchany, jak bije gdzieś w głębi polskiej ziemi polskie serce”.

strona:    1    2    3    4  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi: