Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec” - strona 2
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”

Przyjaciele Kamińskiego umierali kolejno niczym „kamienie przez Boga rzucane na szaniec”, a on opowiedział ich historię. Nie baczył się konsekwencje pisania książki o tak ważkiej w tamtym okresie problematyce. Dzięki pomocy żony, która przez 2 miesiące ręcznie zapisywała to, co jej dyktował, dzięki odwadze swojej oraz Tajnych Zakładów Wydawnictw Wojskowych w lipcu 1943 roku do rąk czytelników trafiło 2 tysiące 68-o stronicowych egzemplarzy „Kamieni na szaniec” autorstwa Juliusza Góreckiego, z widniejącym podtytułem „Opowiadania o Wojtku i Czarnym”. Okładkę formatu 16,5 Xl l,5 cm wykonał Stanisław Kunsteter, malując na szarym tle (pomalowanym cegłami) dużą, czarną Kotwicę. Wówczas opowieść kończyła się śmiercią „Rudego” (fragment o śmierci „Zośki” doszedł w II wydaniu), ze względów bezpieczeństwa zamienionego na „Czarnego” („Zośka” w pierwszej wersji był „Staśką”, „Alek” „Wojtkiem”, „Czarny Jaś” – „Jankiem Brunetem”, a „Zeus” występował jako „Zbigniew Chałupczyński”).

Wybór pseudonimu, jakim podpisał I wydanie „Kamienie na szaniec” Aleksander Kamiński, wyjaśnia NOTA EDYTORSKA, umieszczona we współczesnej wersji dzieła:
„Taki pseudonim miał swoje głębsze uzasadnienie: imię Juliusz wybrał Kamiński na pamiątkę Juliusza Dąbrowskiego, swego serdecznego przyjaciela, zamordowanego przez Niemców w 1941, nazwisko Górecki na pamiątkę lat spędzonych w Górkach Wielkich”.

Ostateczną wersję „Kamieni” – już bez podtytułu - z dwoma dodatkowymi rozdziałami dopisanymi po śmierci Zawadzkiego liczącymi zależnie od wydania około czterdziestu stron, ilustracjami Stanisława Tukana, autentycznymi pseudonimami bohaterów oraz prawdziwym nazwiskiem autora, zdecydował się opublikować Podziemny Dom Wydawniczy M.K. i S-ka. Trafiła do rąk czytelników w czerwcu 1944 roku. Okładka oraz format pozostały niezmienione. Nakład, podobnie jak przy I wydaniu, wynosił 2000 egzemplarzy.


Historię późniejszych wydań „Kamieni” – także zagranicznych - przybliża NOTA EDYTORSKA, umieszczona na końcu współczesnej wersji dzieła:
„Trzecie wydanie Kamieni na szaniec pojawiło się na półkach księgarskich w wolnej Polsce, w roku 1946 - jego kształt stylistyczny można JUŻ uznać za ostateczny, zresztą w porównaniu z pierwodrukiem wszelkie zmiany autorskie były zupełnie drobne i miały charakter jedynie korektor stylistycznych. W tym wydaniu wszyscy bohaterowie występują już pod prawdziwymi nazwiskami i noszą autentyczne, konspiracyjne pseudonimy. Kolejne edycje książki ukazywały się w latach: czwarte - 1956, piąte - 1957, szóste - 1958. W wydaniu szóstym wprowadził pisarz jedną, istotną zmianę, różniącą tę edycję od poprzednich, mianowicie w rozdziale Wielka gra rozszerzył opis wydarzeń po zakończeniu akcji wysadzania mostu pod Czarnocinem. Wydania następne są JUŻ bez jakichkolwiek zmian: 1968 - wydanie siódme, 1972 - ósme, 1978 - wydanie dziewiąte, dziesiąte w 1982. Łączny nakład książki we wszystkich wydaniach wynosi około 280000 egzemplarzy. Były także dwie reedycje Kamieni na szaniec na emigracji, obie w 1945, jedna w Londynie, druga we Włoszech, oraz dwa tłumaczenia na języki obce. W 1945 ukazał się angielski przekład książki zatytułowany Stones for the Rampart, a w 1948 czeski przekład; Hradba statećnosti”.

Dzieło o działalności Szarych Szeregów zostało odebrane niezwykle przychylnie. Głosów zachwytu nie szczędzili krytycy, a wśród czytelników jego autor otrzymał od razu należny szacunek. Wszyscy zgodnie zaliczyli „Kamienie na szaniec” do piśmiennictwa konspiracyjnego, po dziś dzień zaczytując się w opowieści o „Alku”, „Rudym” i „Zośce”.

Dowodem niezwykłej popularności powieści „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego jest fakt, iż tylko do 1995 roku jej druk wznowiono aż osiemnaście razy, co na polskim rynku czytelniczym jest nie lada wyczynem. Warto podkreślić, iż autor połowę honorarium ze wszystkich wydań przeznaczał regularnie na zakonserwowanie mogiły Batalionu Zośka na warszawskich Powązkach.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Pierwszy nakład Kamieni na szaniec miał:
a) 1 tys. egzemplarzy
b) 25 tys. egzemplarzy
c) 10 tys. egzemplarzy
d) 2 tys. egzemplarzy
Rozwiązanie

Pierwsze wydanie Kamieni na szaniec Aleksander Kamiński ukończył w roku:
a) 1955
b) 1949
c) 1945
d) 1943
Rozwiązanie

Jan Bytnar to:
a) Rudy
b) Zośka
c) Alek
d) Kamień
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi: