Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec” - strona 2
      Kamienie na szaniec | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Kamienie na szaniec

Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”

Siedem rozdziałów powieści (SŁONECZNE DNI, W BURZY I WE MGLE, W SŁUŻBIE MAŁEGO SABOTAŻU, DYWERSJA, POD ARSENAŁEM, CELESTYNÓW, WIELKA GRA) przedstawia wydarzenia ułożone pod względem chronologicznym, lecz bez zachowania reguły przyczyna-skutek. Ta afabularność i fragmentaryczność akcji jest uwypuklona przez luźną kompozycję.

Pod względem stylu „Kamienie” nawiązują do tradycji harcerskiej gawędy:
„Posłuchajcie opowiadania o Alku, Rudym, Zośce i kilku innych cudownych ludziach. o niezapomnianych czasach 1939-1943 roku, o czasach bohaterstwa i grozy.
Posłuchajcie opowiadania o ludziach, którzy w tych niesamowitych latach potrafili żyć pełnią życia, których czyny i rozmach wycisnęły piętno na stolicy oraz rozeszły się echem po kraju, którzy w życie wcielić potrafili dwa wspaniałe ideały: BRATERSTWO i SŁUŻBĘ”


Ten bezpośredni zwrot skierowany do zbiorowości w pierwszym rozdziale „SŁONECZNE DNI” przypomina wieczór przy ognisku, podczas którego drużynowy opowiada harcerzom ciekawe historie.

Prócz tego nie należącego do świata przedstawionego, czyli środowiska Szarych Szeregów narratora w utworze występuje jeszcze jeden opowiadacz. Uczestnicząc w opisywanych wydarzeniach, używając często formy gramatycznej „my” czy stosując wiele subiektywnych komentarzy i ocen, okazuje się być świadkiem wydarzeń, które relacjonuje.

Poprzez zastosowanie dwóch typów narracji – reporterskiej oraz tej prowadzonej przez uczestnika wydarzeń, Kamiński stworzył dzieło, w którym na zmianę opowiadacz skraca lub wydłuża dystans między prowadzoną fabułą a czytelnikiem, w którym książkowy tok narracji zbliża się miejscami do potocznego języka mówionego.

Wierność faktom, konkretyzacja czasu i przestrzeni akcji oraz pogłębiona warstwa psychologiczna utworu sprawiają, że powieść Kamińskiego jest przykładem literatury faktu i dokumentem epoki, w której widać cechy powieści autobiograficznej oraz reportażu. Można w niej odnaleźć ponadto cechy opowieści oraz elementy gawędy harcerskiej.




strona:    1    2  


Szybki test:

Kamienie na szaniec mają:
a) cztery typy narracji
b) trzy typy narracji
c) dwa typy narracji
d) jeden typ narracji
Rozwiązanie

W Kamieniach na szaniec występują elementy:
a) gawędy harcerskiej
b) eposu
c) fikcji literackiej
d) ballady
Rozwiązanie

Kamieni na szaniec nie możemy zaliczyć do:
a) literatury eseistycznej
b) literatury reportażowej
c) literatury faktu
d) powieści historycznej
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

Inne
Biografia Aleksandra Kamińskiego
Szczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka Alka
Geneza tytułu „Kamieni na szaniec”
Okoliczności powstania „Kamieni na szaniec”
Streszczenie „Kamienie na szaniec” w pigułce
Charakterystyka Rudego
Charakterystyka Zośki
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Dokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”
Główne motywy literackie w „Kamieniach na szaniec”
„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeń
Szczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)
Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”
Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)
Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”
Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”
Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)
Bibliografia
Najważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”
Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”
Kalendarium twórczości Aleksandra Kamińskiego





Tagi:
Partner serwisu: